STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дрыгота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дрыго́та мн. дрыго́ты |
| Родны каго? чаго? |
дрыго́ты мн. дрыго́таў, дрыго́т |
| Давальны каму? чаму? |
дрыго́це мн. дрыго́там |
| Вінавальны каго? што? |
дрыго́ту мн. дрыго́ты |
| Творны кім? чым? |
дрыго́тай, дрыго́таю мн. дрыго́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дрыго́це мн. дрыго́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой
Чалавек жыве, пакуль ён чагосьці хоча.
dryhota — беларуская лацінка
Слова дрыгота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дрыгота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дрыготка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дрыглі́вы (8)
(10) гомазіго́та ‹
› дры́гнуць (8)
(10) меразіго́та ‹
› дрыго́віч (8)
(12) гетэразіго́та ‹
› дрыго́тка (8)
(9) птэрыго́та ‹
› дрыго́тка (8)
(10) аптэрыго́та ‹
› дрыго́ткасць (11)
(6) льго́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
