апаніруючы

гэта

дзеепрыметнік
незалежны стан
цяперашні час
незакончанае трыванне

праскланяць слова апаніруючы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. апані́руючая м. апані́руючы н. апані́руючае мн. —
Родны каго? чаго?	ж. апані́руючай, апані́руючае м. апані́руючага н. апані́руючага мн. —
Давальны каму? чаму?	ж. апані́руючай м. апані́руючаму н. апані́руючаму мн. —
Вінавальны каго? што?	ж. апані́руючую м. апані́руючы, апані́руючага н. апані́руючае мн. —
Творны кім? чым?	ж. апані́руючай, апані́руючаю м. апані́руючым н. апані́руючым мн. —
Месны у кім? у чым?	ж. апані́руючай м. апані́руючым н. апані́руючым мн. —
Кароткая форма	—

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

apanirujučy — беларуская лацінка

Слова апаніруючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: