аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адмалочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адмало́чванне мн. адмало́чванні |
| Родны каго? чаго? |
адмало́чвання мн. адмало́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адмало́чванню мн. адмало́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
адмало́чванне мн. адмало́чванні |
| Творны кім? чым? |
адмало́чваннем мн. адмало́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адмало́чванні мн. адмало́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Кахай таго, хто псуе тваю памаду, а не туш.
( ˘⌣˘)♡(˘⌣˘ )
admaločvannie — беларуская лацінка
Слова адмалочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адмалочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адмаражэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адмало́ць (8)
(12) намало́чванне ‹
› адмало́чаны (10)
(14) перамало́чванне ‹
› адмало́чаны (10)
(12) абмало́чванне ‹
› адмало́чвацца (12)
(11) змало́чванне ‹
› адмало́чваць (11)
(12) вымало́чванне ‹
› адмалява́ны (10)
(12) вытало́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.