STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуайен
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуайе́н мн. дуайе́ны |
| Родны каго? чаго? |
дуайе́на мн. дуайе́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дуайе́ну мн. дуайе́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дуайе́на мн. дуайе́наў |
| Творны кім? чым? |
дуайе́нам мн. дуайе́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дуайе́не мн. дуайе́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыduajjen — беларуская лацінка
Слова дуайен (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуайен — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуалізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуадэнаскапія (13)
(12) Эрліхсхаўзен ‹
› дуадэні́т (8)
(7) То́лкіен ‹
› дуае́н (5)
(6) паліе́н ‹
› дуалі́зм (7)
(3) ке́н ‹
› дуалі́ст (7)
(5) ба́кен ‹
› дуалісты́чна (11)
(7) мараке́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
