Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дуб, -а і -у; мн. дубы, -оў; мужчынскі род
  1. -а. Буйнае лісцевае дрэва сямейства букавых з моцнай драўнінай і пладамі жалудамі. Стогадовы дуб. ▪ Сілачом стаіць Дуб разложысты, І здалёк відаць пышны верх яго. ← Якуб Колас.
  2. -у; толькі адзіночны лік Драўніна гэтага дрэва. Нарэзаць дубу. Бочка з дубу.
  3. -а; пераноснае значэнне размоўнае слова Пра высокага, моцнага чалавека. У Жарстана было сем сыноў, і чацвёра з іх такія ж дубы, як і бацька. ← Якуб Колас. // пагардлівае Пра тупога, неразумнага чалавека. — Хоць і дуб ты, скажу табе, але заходзь, кульні з намі чарку: у мяне ж сёння вяселле — гуля-а-ем! ← Міхась Вышынскі.
  4. -а. Адзін з відаў вялікіх лодак (на Дняпры, Доне). Пад поўнач Пятро Тугай закончыў рамонт дубоў, заліў смалою залапленыя месцы і вылез на паром. ← Усевалад Краўчанка.
  •••
  Коркавы дуб — вечназялёнае дрэва сямейства букавых, кару якога выкарыстоўваюць для вырабу коркаў і інш.
  Даць дуба гл. даць.
  Плесці з дуба вецце гл. плесці.