аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дубальт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́бальт мн. ду́бальты |
| Родны каго? чаго? |
ду́бальта мн. ду́бальтаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́бальту мн. ду́бальтам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́бальт мн. ду́бальты |
| Творны кім? чым? |
ду́бальтам мн. ду́бальтамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́бальце мн. ду́бальтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад злосці баляць косці.
Хочацца, каб хто-небудзь прыйшоў і пашкадаваў. Пашкадаваў, што прыйшоў.
dubaĺt — беларуская лацінка
Слова дубальт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубальт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубальтоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуба́йскі (8)
(4) а́льт ‹
› ду́байскі (8)
(4) а́льт ‹
› дубало́м (7)
(7) ко́бальт ‹
› дубальто́вы (10)
(8) уду́бальт ‹
› дубальто́ўка (11)
(7) база́льт ‹
› ду́бам (5)
(13) га́бра-база́льт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.