аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуга́ мн. ду́гі, (2, 3, 4) дугі́ |
| Родны каго? чаго? |
дугі́ мн. ду́г |
| Давальны каму? чаму? |
дузе́ мн. ду́гам |
| Вінавальны каго? што? |
дугу́ мн. ду́гі, (2, 3, 4) дугі́ |
| Творны кім? чым? |
дуго́й, дуго́ю мн. ду́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
дузе́ мн. ду́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Жывеш — хочацца выпіць. Вып'еш — хочацца жыць.
duha — беларуская лацінка
Слова дуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дугагасільнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубяны́ (6)
(5) пярга́ ‹
› дува́л (5)
(3) уга́ ‹
› дува́н (5)
(4) гуга́ ‹
› дугаадво́дны (11)
(6) па́дуга ‹
› дугава́ты (8)
(6) ра́дуга ‹
› дугавы́ (6)
(11) электрадуга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна