аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́жанне мн. ду́жанні |
| Родны каго? чаго? |
ду́жання мн. ду́жанняў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́жанню мн. ду́жанням |
| Вінавальны каго? што? |
ду́жанне мн. ду́жанні |
| Творны кім? чым? |
ду́жаннем мн. ду́жаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́жанні мн. ду́жаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
Пасля 40 здароўе — гэта калі ў цябе кожны новы дзень баліць не там, дзе балела ўчора.
dužannie — беларуская лацінка
Слова дужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дужанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дужасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дужава́ты (8)
(10) адзяржа́нне ‹
› дужакры́лы (9)
(12) нездзяржа́нне ‹
› ду́жанка (7)
(13) паўздзяржа́нне ‹
› ду́жанькі (8)
(8) аду́жанне ‹
› ду́жасць (7)
(8) зду́жанне ‹
› ду́жаўскі (8)
(9) няду́жанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.