дуктыльнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дуктыльнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дукты́льнасць мн. дукты́льнасці
Родны каго? чаго?	дукты́льнасці мн. дукты́льнасцяў, дукты́льнасцей
Давальны каму? чаму?	дукты́льнасці мн. дукты́льнасцям
Вінавальны каго? што?	дукты́льнасць мн. дукты́льнасці
Творны кім? чым?	дукты́льнасцю мн. дукты́льнасцямі
Месны у кім? у чым?	дукты́льнасці мн. дукты́льнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!

duktyĺnasć — беларуская лацінка

Слова дуктыльнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: