STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дурасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́расць мн. ду́расці |
| Родны каго? чаго? |
ду́расці мн. ду́расцей, ду́расцяў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́расці мн. ду́расцям |
| Вінавальны каго? што? |
ду́расць мн. ду́расці |
| Творны кім? чым? |
ду́расцю мн. ду́расцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́расці мн. ду́расцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Суддзя ААН трымала дома рабыню.
Гэта ўсё, што трэба ведаць пра ААН і пра іх барацьбу за правы чалавека.
durasć — беларуская лацінка
Слова дурасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурата + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дураслі́вы (9)
(9) шу́страсць ‹
› дура́слівы (9)
(7) я́трасць ‹
› дураслі́ўка (10)
(11) касаву́расць ‹
› дурата́ (6)
(13) танкаску́расць ‹
› дурацкі (7)
(13) тонкаску́расць ‹
› дурачок (7)
(14) таўстаску́расць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).