забаластаваны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова забаластаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. забаластава́ная м. забаластава́ны н. забаластава́нае мн. забаластава́ныя
Родны каго? чаго?	ж. забаластава́най, забаластава́нае м. забаластава́нага н. забаластава́нага мн. забаластава́ных
Давальны каму? чаму?	ж. забаластава́най м. забаластава́наму н. забаластава́наму мн. забаластава́ным
Вінавальны каго? што?	ж. забаластава́ную м. забаластава́ны (неадуш.), забаластава́нага (адуш.) н. забаластава́нае мн. забаластава́ныя (неадуш.), забаластава́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. забаластава́най, забаластава́наю м. забаластава́ным н. забаластава́ным мн. забаластава́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. забаластава́най м. забаластава́ным н. забаластава́ным мн. забаластава́ных
Кароткая форма	забаластава́на

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. забаластава́ная
м. забаластава́ны
н. забаластава́нае

мн. забаластава́ныя

Родны
каго? чаго?

ж. забаластава́най, забаластава́нае
м. забаластава́нага
н. забаластава́нага

мн. забаластава́ных

Давальны
каму? чаму?

ж. забаластава́най
м. забаластава́наму
н. забаластава́наму

мн. забаластава́ным

Вінавальны
каго? што?

ж. забаластава́ную
м. забаластава́ны (неадуш.), забаластава́нага (адуш.)
н. забаластава́нае

мн. забаластава́ныя (неадуш.), забаластава́ных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. забаластава́най, забаластава́наю
м. забаластава́ным
н. забаластава́ным

мн. забаластава́нымі

Месны
у кім? у чым?

ж. забаластава́най
м. забаластава́ным
н. забаластава́ным

мн. забаластава́ных

Кароткая форма

забаластава́на

Слова забаластаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).