STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова душка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́шка мн. ду́шкі |
| Родны каго? чаго? |
ду́шкі мн. ду́шак |
| Давальны каму? чаму? |
ду́шцы мн. ду́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́шку мн. ду́шкі |
| Творны кім? чым? |
ду́шкай, ду́шкаю мн. ду́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́шцы мн. ду́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
duška — беларуская лацінка
Слова душка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік душка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове душман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› душашчыпа́льна (13)
(7) інгу́шка ‹
› душашчыпа́льнасць (16)
(7) жыгу́шка ‹
› душашчыпа́льны (13)
(7) лягу́шка ‹
› душкурава́ць (11)
(9) сіваду́шка ‹
› душма́н (6)
(7) каду́шка ‹
› ду́шна (5)
(9) беладу́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
