душэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова душэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	душэ́нне мн. душэ́нні
Родны каго? чаго?	душэ́ння мн. душэ́нняў
Давальны каму? чаму?	душэ́нню мн. душэ́нням
Вінавальны каго? што?	душэ́нне мн. душэ́нні
Творны кім? чым?	душэ́ннем мн. душэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	душэ́нні мн. душэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дасць Бог дзень — дасць і спажытак.
Дасць Бог хлеба — дасць і да хлеба.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

dušennie — беларуская лацінка

Слова душэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: