душэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова душэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	душэ́нне мн. душэ́нні
Родны каго? чаго?	душэ́ння мн. душэ́нняў
Давальны каму? чаму?	душэ́нню мн. душэ́нням
Вінавальны каго? што?	душэ́нне мн. душэ́нні
Творны кім? чым?	душэ́ннем мн. душэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	душэ́нні мн. душэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

dušennie — беларуская лацінка

Слова душэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: