аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыаксін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыаксі́н мн. дыаксі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыаксі́ну мн. дыаксі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыаксі́ну мн. дыаксі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыаксі́н мн. дыаксі́ны |
| Творны кім? чым? |
дыаксі́нам мн. дыаксі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыаксі́не мн. дыаксі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
dyaksin — беларуская лацінка
Слова дыаксін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыаксін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыактыламін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыаксі́д (7)
(11) ангіётаксін ‹
› дыаксідзін (10)
(9) апітаксі́н ‹
› дыаксі́дны (9)
(10) антытаксі́н ‹
› дыактыламі́н (11)
(10) бромгексі́н ‹
› дыактылфтала́т (13)
(7) алексі́н ‹
› дыалельны (9)
(10) поліміксі́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.