STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова злыганы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
злыга́ная
м. злыга́ны н. злыга́нае мн. злыга́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
злыга́най, злыга́нае
м. злыга́нага н. злыга́нага мн. злыга́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
злыга́най
м. злыга́наму н. злыга́наму мн. злыга́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
злыга́ную
м. злыга́ны (неадуш.), злыга́нага (адуш.) н. злыга́нае мн. злыга́ныя (неадуш.), злыга́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
злыга́най, злыга́наю
м. злыга́ным н. злыга́ным мн. злыга́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
злыга́най
м. злыга́ным н. злыга́ным мн. злыга́ных |
| Кароткая форма |
злыга́на |
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
злы́ганая
м. злы́ганы н. злы́ганае мн. злы́ганыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
злы́ганай, злы́ганае
м. злы́ганага н. злы́ганага мн. злы́ганых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
злы́ганай
м. злы́ганаму н. злы́ганаму мн. злы́ганым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
злы́ганую
м. злы́ганы, злы́ганага н. злы́ганае мн. злы́ганыя, злы́ганых |
| Творны кім? чым? |
ж.
злы́ганай, злы́ганаю
м. злы́ганым н. злы́ганым мн. злы́ганымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
злы́ганай
м. злы́ганым н. злы́ганым мн. злы́ганых |
| Кароткая форма |
злы́гана |
скарбніца
Абяцаная шапка вушэй не грэе.
— Айці-краіна.
— Вы так дзіўна вымаўляеце слова «агра».
zlyhany — беларуская лацінка
Слова злыганы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове злэпаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› злы́беда (7)
(9) падлыга́ны ‹
› злы́беднік (9)
(9) падлы́ганы ‹
› злы́бедны (8)
(9) падлы́ганы ‹
› злыга́цца (8)
(9) разлыга́ны ‹
› злыга́ць (7)
(9) разлыга́ны ‹
› злы́гванне (9)
(9) прылыга́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).