аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дызурыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дызуры́я мн. дызуры́і |
| Родны каго? чаго? |
дызуры́і мн. дызуры́й, дызуры́яў |
| Давальны каму? чаму? |
дызуры́і мн. дызуры́ям |
| Вінавальны каго? што? |
дызуры́ю мн. дызуры́і |
| Творны кім? чым? |
дызуры́яй, дызуры́яю мн. дызуры́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
дызуры́і мн. дызуры́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
dyzuryja — беларуская лацінка
Слова дызурыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дызурыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыізацыянат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дызіго́тны (9)
(10) гліказуры́я ‹
› дызінфармацы́йны (15)
(10) глюказурыя ‹
› дызурычны (9)
(11) дыястазурыя ‹
› дыізацыяна́т (11)
(10) полакіуры́я ‹
› ды́й (3)
(8) паліурыя ‹
› дый то (6)
(8) поліуры́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.