дызурыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дызурыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дызуры́я мн. дызуры́і
Родны каго? чаго?	дызуры́і мн. дызуры́й, дызуры́яў
Давальны каму? чаму?	дызуры́і мн. дызуры́ям
Вінавальны каго? што?	дызуры́ю мн. дызуры́і
Творны кім? чым?	дызуры́яй, дызуры́яю мн. дызуры́ямі
Месны у кім? у чым?	дызуры́і мн. дызуры́ях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго веды, у таго і сіла.

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

dyzuryja — беларуская лацінка

Слова дызурыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: