аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова намераны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
наме́раная
м. наме́раны н. наме́ранае мн. наме́раныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
наме́ранай, наме́ранае
м. наме́ранага н. наме́ранага мн. наме́раных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
наме́ранай
м. наме́ранаму н. наме́ранаму мн. наме́раным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
наме́раную
м. наме́раны (неадуш.), наме́ранага (адуш.) н. наме́ранае мн. наме́раныя (неадуш.), наме́раных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
наме́ранай, наме́ранаю
м. наме́раным н. наме́раным мн. наме́ранымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
наме́ранай
м. наме́раным н. наме́раным мн. наме́раных |
| Кароткая форма |
наме́рана |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
namierany — беларуская лацінка
Слова намераны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове намеркаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наме́ньваць (10)
(10) недаме́раны ‹
› наме́р (5)
(8) заме́раны ‹
› наме́ран (7)
(8) заме́раны ‹
› наме́раць (8)
(15) нядобранаме́раны ‹
› наме́рвацца (10)
(8) паме́раны ‹
› наме́рваць (9)
(8) паме́раны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.