аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адмутка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адму́тка мн. адму́ткі |
| Родны каго? чаго? |
адму́ткі мн. адму́так |
| Давальны каму? чаму? |
адму́тцы мн. адму́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
адму́тку мн. адму́ткі |
| Творны кім? чым? |
адму́ткай, адму́ткаю мн. адму́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
адму́тцы мн. адму́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Жывеш — хочацца выпіць. Вып'еш — хочацца жыць.
admutka — беларуская лацінка
Слова адмутка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адмутка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адмучванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адмуравацца (11)
(7) ламу́тка ‹
› адмурава́ць (10)
(9) баламу́тка ‹
› адмуро́ўваць (11)
(8) драму́тка ‹
› адмуці́ць (8)
(6) гну́тка ‹
› адму́чаны (8)
(10) звышгну́тка ‹
› адму́чаны (8)
(8) нягну́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.