аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыпламатыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыплама́тыя мн. дыплама́тыі |
| Родны каго? чаго? |
дыплама́тыі мн. дыплама́тый |
| Давальны каму? чаму? |
дыплама́тыі мн. дыплама́тыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыплама́тыю мн. дыплама́тыі |
| Творны кім? чым? |
дыплама́тыяй, дыплама́тыяю мн. дыплама́тыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыплама́тыі мн. дыплама́тыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Слухайце сваё сэрца, толькі яно можа паказаць вам правільную дарогу. Калі сэрца паказвае на ўсялякую фігню, значыць фігня і ёсць ваша дарога.
dyplamatyja — беларуская лацінка
Слова дыпламатыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыпламатыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыплапія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыпламаты́чна (12)
(10) лускава́тыя ‹
› дыпламаты́чнасць (15)
(16) цвёрдалускава́тыя ‹
› дыпламаты́чны (12)
(8) Харва́тыя ‹
› дыплама́цкі (10)
(11) хрэстама́тыя ‹
› дыплапі́я (8)
(15) фонахрэстама́тыя ‹
› дыпластэмані́я (13)
(9) прагнаты́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.