дыптых

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыптых
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ды́птых мн. ды́птыхі
Родны каго? чаго?	ды́птыха мн. ды́птыхаў
Давальны каму? чаму?	ды́птыху мн. ды́птыхам
Вінавальны каго? што?	ды́птых мн. ды́птыхі
Творны кім? чым?	ды́птыхам мн. ды́птыхамі
Месны у кім? у чым?	ды́птыху мн. ды́птыхах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не сілаю, то розумам.

пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаў

Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?

dyptych — беларуская лацінка

Слова дыптых (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: