аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыптых
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́птых мн. ды́птыхі |
| Родны каго? чаго? |
ды́птыха мн. ды́птыхаў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́птыху мн. ды́птыхам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́птых мн. ды́птыхі |
| Творны кім? чым? |
ды́птыхам мн. ды́птыхамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́птыху мн. ды́птыхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не сілаю, то розумам.
пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаўБеларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
dyptych — беларуская лацінка
Слова дыптых (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыптых — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыптэралогія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыпрафен (8)
(6) булты́х ‹
› дыпсама́нія (10)
(5) по́тых ‹
› ды́птар (6)
(8) паліпты́х ‹
› дыптэрало́гія (12)
(7) тры́птых ‹
› ды́пціх (6)
(11) кінатрыптых ‹
› ды́рдас (6)
(8) мезасты́х ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.