непрапатчаны

у слоўніках не сустракаецца

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова непрапатчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. непрапа́тчаная м. непрапа́тчаны н. непрапа́тчанае мн. непрапа́тчаныя
Родны каго? чаго?	ж. непрапа́тчанай, непрапа́тчанае м. непрапа́тчанага н. непрапа́тчанага мн. непрапа́тчаных
Давальны каму? чаму?	ж. непрапа́тчанай м. непрапа́тчанаму н. непрапа́тчанаму мн. непрапа́тчаным
Вінавальны каго? што?	ж. непрапа́тчаную м. непрапа́тчаны, непрапа́тчанага н. непрапа́тчанае мн. непрапа́тчаныя
Творны кім? чым?	ж. непрапа́тчанай, непрапа́тчанаю м. непрапа́тчаным н. непрапа́тчаным мн. непрапа́тчанымі
Месны у кім? у чым?	ж. непрапа́тчанай м. непрапа́тчаным н. непрапа́тчаным мн. непрапа́тчаных
Кароткая форма	—

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. непрапа́тчаная
м. непрапа́тчаны
н. непрапа́тчанае

мн. непрапа́тчаныя

Родны
каго? чаго?

ж. непрапа́тчанай, непрапа́тчанае
м. непрапа́тчанага
н. непрапа́тчанага

мн. непрапа́тчаных

Давальны
каму? чаму?

ж. непрапа́тчанай
м. непрапа́тчанаму
н. непрапа́тчанаму

мн. непрапа́тчаным

Вінавальны
каго? што?

ж. непрапа́тчаную
м. непрапа́тчаны, непрапа́тчанага
н. непрапа́тчанае

мн. непрапа́тчаныя

Творны
кім? чым?

ж. непрапа́тчанай, непрапа́тчанаю
м. непрапа́тчаным
н. непрапа́тчаным

мн. непрапа́тчанымі

Месны
у кім? у чым?

ж. непрапа́тчанай
м. непрапа́тчаным
н. непрапа́тчаным

мн. непрапа́тчаных

Кароткая форма

—

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).