аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дысбаланс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысбала́нс мн. дысбала́нсы |
| Родны каго? чаго? |
дысбала́нсу мн. дысбала́нсаў |
| Давальны каму? чаму? |
дысбала́нсу мн. дысбала́нсам |
| Вінавальны каго? што? |
дысбала́нс мн. дысбала́нсы |
| Творны кім? чым? |
дысбала́нсам мн. дысбала́нсамі |
| Месны у кім? у чым? |
дысбала́нсе мн. дысбала́нсах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
dysbalans — беларуская лацінка
Слова дысбаланс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысбаланс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысбат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысацыяцы́йны (12)
(12) энергабала́нс ‹
› дысацыя́цыя (10)
(13) электрабала́нс ‹
› дысбактэрыё́з (12)
(11) контрбала́нс ‹
› дысбалансава́на (14)
(8) дэбала́нс ‹
› дысбалансаваны (14)
(4) ма́нс ‹
› дысбалансаваны (14)
(6) рама́нс ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.