дысілан

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дысілан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дысіла́н мн. дысіла́ны
Родны каго? чаго?	дысіла́ну мн. дысіла́наў
Давальны каму? чаму?	дысіла́ну мн. дысіла́нам
Вінавальны каго? што?	дысіла́н мн. дысіла́ны
Творны кім? чым?	дысіла́нам мн. дысіла́намі
Месны у кім? у чым?	дысіла́не мн. дысіла́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Язык ходзіць, як мянташка па касе.

пра балбатлівага чалавека

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dysilan — беларуская лацінка

Слова дысілан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: