паасаджваны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова паасаджваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. пааса́джваная м. пааса́джваны н. пааса́джванае мн. пааса́джваныя
Родны каго? чаго?	ж. пааса́джванай, пааса́джванае м. пааса́джванага н. пааса́джванага мн. пааса́джваных
Давальны каму? чаму?	ж. пааса́джванай м. пааса́джванаму н. пааса́джванаму мн. пааса́джваным
Вінавальны каго? што?	ж. пааса́джваную м. пааса́джваны (неадуш.), пааса́джванага (адуш.) н. пааса́джванае мн. пааса́джваныя (неадуш.), пааса́джваных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. пааса́джванай, пааса́джванаю м. пааса́джваным н. пааса́джваным мн. пааса́джванымі
Месны у кім? у чым?	ж. пааса́джванай м. пааса́джваным н. пааса́джваным мн. пааса́джваных
Кароткая форма	пааса́джвана

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. пааса́джваная
м. пааса́джваны
н. пааса́джванае

мн. пааса́джваныя

Родны
каго? чаго?

ж. пааса́джванай, пааса́джванае
м. пааса́джванага
н. пааса́джванага

мн. пааса́джваных

Давальны
каму? чаму?

ж. пааса́джванай
м. пааса́джванаму
н. пааса́джванаму

мн. пааса́джваным

Вінавальны
каго? што?

ж. пааса́джваную
м. пааса́джваны (неадуш.), пааса́джванага (адуш.)
н. пааса́джванае

мн. пааса́джваныя (неадуш.), пааса́джваных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. пааса́джванай, пааса́джванаю
м. пааса́джваным
н. пааса́джваным

мн. пааса́джванымі

Месны
у кім? у чым?

ж. пааса́джванай
м. пааса́джваным
н. пааса́джваным

мн. пааса́джваных

Кароткая форма

пааса́джвана

Слова паасаджваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).