STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аднаасобніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аднаасо́бніца мн. аднаасо́бніцы |
| Родны каго? чаго? |
аднаасо́бніцы мн. аднаасо́бніц |
| Давальны каму? чаму? |
аднаасо́бніцы мн. аднаасо́бніцам |
| Вінавальны каго? што? |
аднаасо́бніцу мн. аднаасо́бніц |
| Творны кім? чым? |
аднаасо́бніцай, аднаасо́бніцаю мн. аднаасо́бніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
аднаасо́бніцы мн. аднаасо́бніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
adnaasobnica — беларуская лацінка
Слова аднаасобніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аднаасобніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аднаасобніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аднаасно́ўны (11)
(9) жало́бніца ‹
› аднаасо́бна (10)
(14) дрэваабро́бніца ‹
› аднаасо́бнік (11)
(10) падро́бніца ‹
› аднаасо́бніцкі (13)
(9) пасо́бніца ‹
› аднаасо́бніцтва (14)
(10) падсо́бніца ‹
› аднаасо́бны (10)
(9) ска́рбніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
