Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дыстанцыя, -і, жаночы род
  1. Адлегласць. Адысці на пэўную дыстанцыю. Страляць з блізкай дыстанцыі. ▪ Човен рушыў з болей блізкай дыстанцыі. ← Якуб Колас. // Адлегласць паміж стартам і фінішам. Паўлік рвануўся ад Андрэйкавых варот дамоў з такою сілаю, што можна было падумаць, нібы ён браў старт па бегу на стометровую дыстанцыю. ← Усевалад Краўчанка.
  2. Участак адміністрацыйна-тэхнічнага падзелу чыгуначнага, шасейнага і воднага пуці. Начальнік дыстанцыі. ▪ Тут знаходзіцца дыстанцыя пуці, а вунь там — дыстанцыя сувязі. ← Яўген Васілёнак.
   [Лац. distantia.]
  •••
  Сысці з дыстанцыі гл. сысці.

❌

дыстанцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыстанцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыста́нцыя мн. дыста́нцыі
Родны каго? чаго?	дыста́нцыі мн. дыста́нцый
Давальны каму? чаму?	дыста́нцыі мн. дыста́нцыям
Вінавальны каго? што?	дыста́нцыю мн. дыста́нцыі
Творны кім? чым?	дыста́нцыяй, дыста́нцыяю мн. дыста́нцыямі
Месны у кім? у чым?	дыста́нцыі мн. дыста́нцыях
Клічная форма	— мн. —

— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.

Слова дыстанцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дыстанцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дыстанцыя

Навігатар

Мемчыкі