аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыстрафічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыстрафі́чка мн. дыстрафі́чкі |
| Родны каго? чаго? |
дыстрафі́чкі мн. дыстрафі́чак |
| Давальны каму? чаму? |
дыстрафі́чцы мн. дыстрафі́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
дыстрафі́чку мн. дыстрафі́чак |
| Творны кім? чым? |
дыстрафі́чкай, дыстрафі́чкаю мн. дыстрафі́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыстрафі́чцы мн. дыстрафі́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?
dystrafička — беларуская лацінка
Слова дыстрафічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыстрафічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыстрафія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыстанцыява́ць (13)
(7) расі́чка ‹
› дысто́рзія (9)
(7) лісі́чка ‹
› дысто́рсія (9)
(7) лісі́чка ‹
› дыстрафі́чны (11)
(8) псіхі́чка ‹
› дыстрафі́я (9)
(9) лунаці́чка ‹
› дыстро́фік (9)
(10) рапарці́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь