дыферэнцавальнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дыферэнцавальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыферэнцава́льнасць мн. дыферэнцава́льнасці
Родны каго? чаго?	дыферэнцава́льнасці мн. дыферэнцава́льнасцяў, дыферэнцава́льнасцей
Давальны каму? чаму?	дыферэнцава́льнасці мн. дыферэнцава́льнасцям
Вінавальны каго? што?	дыферэнцава́льнасць мн. дыферэнцава́льнасці
Творны кім? чым?	дыферэнцава́льнасцю мн. дыферэнцава́льнасцямі
Месны у кім? у чым?	дыферэнцава́льнасці мн. дыферэнцава́льнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

dyfierencavaĺnasć — беларуская лацінка

Слова дыферэнцавальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: