STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыфтонг
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфто́нг мн. дыфто́нгі |
| Родны каго? чаго? |
дыфто́нга мн. дыфто́нгаў |
| Давальны каму? чаму? |
дыфто́нгу мн. дыфто́нгам |
| Вінавальны каго? што? |
дыфто́нг мн. дыфто́нгі |
| Творны кім? чым? |
дыфто́нгам мн. дыфто́нгамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфто́нгу мн. дыфто́нгах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Уяўляеце, колькі людзей памятаюць мінулую версію вас, якой ужо не існуе?
dyftonh — беларуская лацінка
Слова дыфтонг (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфтонг — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфтэрыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфтангіза́цыя (13)
(7) плуто́нг ‹
› дыфтангі́чны (11)
(9) манафто́нг ‹
› дыфтанго́ід (10)
(9) паліфто́нг ‹
› дыфто́нгавы (10)
(8) трыфто́нг ‹
› дыфтэры́йны (10)
(8) Самдхо́нг ‹
› дыфтэры́т (8)
(6) ло́зунг ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
