папрыношаны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова папрыношаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. папрыно́шаная м. папрыно́шаны н. папрыно́шанае мн. папрыно́шаныя
Родны каго? чаго?	ж. папрыно́шанай, папрыно́шанае м. папрыно́шанага н. папрыно́шанага мн. папрыно́шаных
Давальны каму? чаму?	ж. папрыно́шанай м. папрыно́шанаму н. папрыно́шанаму мн. папрыно́шаным
Вінавальны каго? што?	ж. папрыно́шаную м. папрыно́шаны, папрыно́шанага н. папрыно́шанае мн. папрыно́шаныя, папрыно́шаных
Творны кім? чым?	ж. папрыно́шанай, папрыно́шанаю м. папрыно́шаным н. папрыно́шаным мн. папрыно́шанымі
Месны у кім? у чым?	ж. папрыно́шанай м. папрыно́шаным н. папрыно́шаным мн. папрыно́шаных
Кароткая форма	папрыно́шана

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. папрыно́шаная
м. папрыно́шаны
н. папрыно́шанае

мн. папрыно́шаныя

Родны
каго? чаго?

ж. папрыно́шанай, папрыно́шанае
м. папрыно́шанага
н. папрыно́шанага

мн. папрыно́шаных

Давальны
каму? чаму?

ж. папрыно́шанай
м. папрыно́шанаму
н. папрыно́шанаму

мн. папрыно́шаным

Вінавальны
каго? што?

ж. папрыно́шаную
м. папрыно́шаны, папрыно́шанага
н. папрыно́шанае

мн. папрыно́шаныя, папрыно́шаных

Творны
кім? чым?

ж. папрыно́шанай, папрыно́шанаю
м. папрыно́шаным
н. папрыно́шаным

мн. папрыно́шанымі

Месны
у кім? у чым?

ж. папрыно́шанай
м. папрыно́шаным
н. папрыно́шаным

мн. папрыно́шаных

Кароткая форма

папрыно́шана

скарбніца

Прыйшла вясна — ужо часу няма, прыйшло лета — бярыся то за тое, то за гэта, надышла восень — яшчэ работ восем.

ні спачынку, ні адпачынку

Слова папрыношаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).