аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыялектыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыяле́ктыка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
дыяле́ктыкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
дыяле́ктыцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
дыяле́ктыку мн. — |
| Творны кім? чым? |
дыяле́ктыкай, дыяле́ктыкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
дыяле́ктыцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс
dyjaliektyka — беларуская лацінка
Слова дыялектыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыялектыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыялектычнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыялекто́лаг (11)
(10) сінта́ктыка ‹
› дыялекты́зм (10)
(11) катале́ктыка ‹
› дыяле́ктык (9)
(9) экле́ктыка ‹
› дыяле́ктыка-матэрыялісты́чны (26)
(7) А́рктыка ‹
› дыялекты́чна (11)
(10) Суба́рктыка ‹
› дыялекты́чна-гуманісты́чны (24)
(9) эўтэ́ктыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.