дыятрыба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыятрыба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыятры́ба мн. дыятры́бы
Родны каго? чаго?	дыятры́бы мн. дыятры́б
Давальны каму? чаму?	дыятры́бе мн. дыятры́бам
Вінавальны каго? што?	дыятры́бу мн. дыятры́бы
Творны кім? чым?	дыятры́бай, дыятры́баю мн. дыятры́бамі
Месны у кім? у чым?	дыятры́бе мн. дыятры́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

dyjatryba — беларуская лацінка

Слова дыятрыба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: