STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыяфон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыяфо́н мн. дыяфо́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыяфо́на мн. дыяфо́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыяфо́ну мн. дыяфо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыяфо́н мн. дыяфо́ны |
| Творны кім? чым? |
дыяфо́нам мн. дыяфо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыяфо́не мн. дыяфо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
dyjafon — беларуская лацінка
Слова дыяфон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыяфон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыяфрагма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыяфі́з (6)
(7) сульфо́н ‹
› дыяфі́льм (8)
(7) патэфо́н ‹
› дыяфі́льмавы (11)
(9) гульняфо́н ‹
› дыяфра́гма (9)
(8) радыяфо́н ‹
› дыяфрагмава́нне (14)
(7) балахо́н ‹
› дыяфрагмава́ны (13)
(6) прахо́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off