дэвалюцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэвалюцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэвалю́цыя мн. дэвалю́цыі
Родны каго? чаго?	дэвалю́цыі мн. дэвалю́цый, дэвалю́цыяў
Давальны каму? чаму?	дэвалю́цыі мн. дэвалю́цыям
Вінавальны каго? што?	дэвалю́цыю мн. дэвалю́цыі
Творны кім? чым?	дэвалю́цыяй, дэвалю́цыяю мн. дэвалю́цыямі
Месны у кім? у чым?	дэвалю́цыі мн. дэвалю́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Зайдзі на галоўную старонку.
Напішы ў анаграмы сваё імя і націсні спецпошук.
Цяпер ты ведаеш, хто ты насамрэч.

starnik.by

devaliucyja — беларуская лацінка

Слова дэвалюцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: