Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дэвіз, -а, мужчынскі род
  1. Праграмная кіруючая ідэя, выражаная адным ці некалькімі словамі; лозунг. Зрабіць як найбольш і як найлепш — стала дэвізам нашых людзей, дзе б яны ні працавалі. ← Піліп Пестрак. Усё шырэй і мацней гучыць палымяны дэвіз — жыць і змагацца па Ільічу. ← газета «Звязда».
  2. Слова або выраз, якія замест свайго імя ставіць на творы аўтар, удзельнік закрытага конкурсу. Першую прэмію атрымаў праект пад дэвізам «Наперад».
  3. устарэлае Кароткі сімвалічны надпіс на гербе, шчыце, ордэне і пад.
   [Фр. devise.]

❌

UK: motto, pl. mottoes / mottos
брыт. [ˈmɒtəʊ]

noun

:: a short phrase that expresses someone's purpose or beliefs
:: a short expression of a guiding principle

"Be prepared, son. That's my motto. Be prepared." - Joe Hallenbeck (Bruce Willis)
The Last Boy Scout (1991)

девиз

дэвіз

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэвіз
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэві́з мн. дэві́зы
Родны каго? чаго?	дэві́за мн. дэві́заў
Давальны каму? чаму?	дэві́зу мн. дэві́зам
Вінавальны каго? што?	дэві́з мн. дэві́зы
Творны кім? чым?	дэві́зам мн. дэві́замі
Месны у кім? у чым?	дэві́зе мн. дэві́зах
Клічная форма	— мн. —

Людзі, якія кажуць тэйк, трапяць у хел.

Людзі, якія замест «думка» кажуць «тэйк», — яны не думаюць, яны тэйкаюць.

Слова дэвіз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дэвіз — у родным, давальным, творным і месным склоне

дэвіз

Навігатар

Мемчыкі