аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова пракочаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прако́чаная
м. прако́чаны н. прако́чанае мн. прако́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прако́чанай, прако́чанае
м. прако́чанага н. прако́чанага мн. прако́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прако́чанай
м. прако́чанаму н. прако́чанаму мн. прако́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прако́чаную
м. прако́чаны (неадуш.), прако́чанага (адуш.) н. прако́чанае мн. прако́чаныя (неадуш.), прако́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прако́чанай, прако́чанаю
м. прако́чаным н. прако́чаным мн. прако́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прако́чанай
м. прако́чаным н. прако́чаным мн. прако́чаных |
| Кароткая форма |
прако́чана |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
prakočany — беларуская лацінка
Слова пракочаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пракошаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прако́ўзацца (11)
(8) пако́чаны ‹
› прако́ўтаць (10)
(10) перако́чаны ‹
› прако́ф'еўскі (12)
(10) перако́чаны ‹
› прако́чванне (11)
(8) абко́чаны ‹
› прако́чвацца (11)
(8) абко́чаны ‹
› прако́чваць (10)
(8) адко́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.