аднадумнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова аднадумнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аднаду́мнасць мн. аднаду́мнасці
Родны каго? чаго?	аднаду́мнасці мн. аднаду́мнасцяў, аднаду́мнасцей
Давальны каму? чаму?	аднаду́мнасці мн. аднаду́мнасцям
Вінавальны каго? што?	аднаду́мнасць мн. аднаду́мнасці
Творны кім? чым?	аднаду́мнасцю мн. аднаду́мнасцямі
Месны у кім? у чым?	аднаду́мнасці мн. аднаду́мнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Кожны гад мае свой яд. (прыказка)

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

adnadumnasć — беларуская лацінка

Слова аднадумнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: