аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова дэкальтэ
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Родны каго? чаго? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Давальны каму? чаму? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Вінавальны каго? што? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Творны кім? чым? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Месны у кім? у чым? |
дэкальтэ́ мн. дэкальтэ́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
dekaĺte — беларуская лацінка
Слова дэкальтэ (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкальтэ — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкальцынацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкальтава́цца (13)
(5) фо́ртэ ‹
› дэкальтава́ць (12)
(5) фо́ртэ ‹
› дэкальтава́ць (12)
(9) аквафо́ртэ ‹
› дэкальцынава́ны (14)
(7) Папеэ́тэ ‹
› дэкальцынава́ны (14)
(9) Альбасэ́тэ ‹
› дэкальцынава́ны (14)
(5) фуэтэ́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.