дэкампілятар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэкампілятар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэкампіля́тар мн. дэкампіля́тары
Родны каго? чаго?	дэкампіля́тара мн. дэкампіля́тараў
Давальны каму? чаму?	дэкампіля́тару мн. дэкампіля́тарам
Вінавальны каго? што?	дэкампіля́тар мн. дэкампіля́тары
Творны кім? чым?	дэкампіля́тарам мн. дэкампіля́тарамі
Месны у кім? у чым?	дэкампіля́тары мн. дэкампіля́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.

dekampiliatar — беларуская лацінка

Слова дэкампілятар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дэкампілятар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэкампіляцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› дэкампілява́ны (13)

(10) кампіля́тар ‹

› дэкампілява́цца (14)

(10) кампіля́тар ‹

› дэкампілява́ць (13)

(15) крос-кампіля́тар ‹

дэкампіля́тар (12)

› дэкампіля́цыя (12)

(12) рэкампілятар ‹

› дэкампрэ́сар (11)

(8) эпіля́тар ‹

› дэкампрэ́сарны (13)

(9) дэпіля́тар ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h