аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэкантацы́йны — прыметнік дэканцэрагеніза́цыя — назоўнік
канцэпт

дэкантацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэкантацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дэканта́цыя

мн.  дэканта́цыі
Родны
каго? чаго?
дэканта́цыі

мн.  дэканта́цый, дэканта́цыяў
Давальны
каму? чаму?
дэканта́цыі

мн.  дэканта́цыям
Вінавальны
каго? што?
дэканта́цыю

мн.  дэканта́цыі
Творны
кім? чым?
дэканта́цыяй, дэканта́цыяю

мн.  дэканта́цыямі
Месны
у кім? у чым?
дэканта́цыі

мн.  дэканта́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Падвойныя стандарты: калі жанчына пераспіць з 10 мужчынамі, то яна сэксуальна разняволеная, а калі мужчына зробіць так, то яго назавуць підарам.


dekantacyja — беларуская лацінка

Слова дэкантацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэкантацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэканцэрагенізацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дэканструявацца (15)

(12) экстракта́цыя

дэканструяваць (14)

(12) камплекта́цыя

дэкантацы́йны (12)

(9) афекта́цыя

дэканцэрагеніза́цыя (18)

(9) планта́цыя

дэкапі́раванне (13)

(11) імпланта́цыя

дэкапі́раваны (12)

(12) экспланта́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

давай інструкцыю пачытаем