Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дэкламацыя, -і, жаночы род
Выразнае чытанне мастацкіх твораў на памяць; майстэрства выразнага чытання. Шапятовіч праваліўся з сваёй дэкламацыяй: сам ледзь не плакаў, чытаючы творы, а хлопцы засталіся абыякавымі. ← Алесь Кучар. // пераноснае значэнне Штучна прыўзнятая манера гаварыць. Сустракаюцца ў .. [зборніку] і творы, якія з'яўляюцца мімалётным водгукам на падзеі, і творы, у якіх пачуццё падменена дэкламацыяй. ← Рыгор Шкраба.
[Ад лац. deklamatio — выпрацоўка красамоўства.]

❌

дэкламацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэкламацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэклама́цыя мн. дэклама́цыі
Родны каго? чаго?	дэклама́цыі мн. дэклама́цый
Давальны каму? чаму?	дэклама́цыі мн. дэклама́цыям
Вінавальны каго? што?	дэклама́цыю мн. дэклама́цыі
Творны кім? чым?	дэклама́цыяй, дэклама́цыяю мн. дэклама́цыямі
Месны у кім? у чым?	дэклама́цыі мн. дэклама́цыях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

Слова дэкламацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дэкламацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дэкламацыя

Навігатар

Мемчыкі