аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэмарфізм — назоўнік дэ́мас — назоўнік
канцэпт

дэмарш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэмарш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэма́рш

мн.  дэма́ршы
Родны
каго? чаго?		 дэма́ршу

мн.  дэма́ршаў
Давальны
каму? чаму?		 дэма́ршу

мн.  дэма́ршам
Вінавальны
каго? што?		 дэма́рш

мн.  дэма́ршы
Творны
кім? чым?		 дэма́ршам

мн.  дэма́ршамі
Месны
у кім? у чым?		 дэма́ршы

мн.  дэма́ршах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Ніколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.


demarš — беларуская лацінка

Слова дэмарш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэмарш — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэмас + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэмарке́тынг (11)

(10) ро́мні-ма́рш ‹

› дэмаро́лік (9)

(9) марш-марш ‹

› дэмарфізм (9)

(9) контрма́рш ‹

› дэ́мас (5)

(8) намстарш ‹

› дэмасіфікацыя (13)

(4) фа́рш ‹

› дэмаскава́нне (12)

(4) ве́рш ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вылізаць