дэмаскіраванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэмаскіраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэмаскі́раванне мн. дэмаскі́раванні
Родны каго? чаго?	дэмаскі́равання мн. дэмаскі́раванняў
Давальны каму? чаму?	дэмаскі́раванню мн. дэмаскі́раванням
Вінавальны каго? што?	дэмаскі́раванне мн. дэмаскі́раванні
Творны кім? чым?	дэмаскі́раваннем мн. дэмаскі́раваннямі
Месны у кім? у чым?	дэмаскі́раванні мн. дэмаскі́раваннях
Клічная форма	— мн. —

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэмаскірава́нне мн. дэмаскірава́нні
Родны каго? чаго?	дэмаскірава́ння мн. дэмаскірава́нняў
Давальны каму? чаму?	дэмаскірава́нню мн. дэмаскірава́нням
Вінавальны каго? што?	дэмаскірава́нне мн. дэмаскірава́нні
Творны кім? чым?	дэмаскірава́ннем мн. дэмаскірава́ннямі
Месны у кім? у чым?	дэмаскірава́нні мн. дэмаскірава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Ты хочаш увайсці ў айці, а я хачу долі лепшай. Мы розныя.

demaskiravannie — беларуская лацінка

Слова дэмаскіраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: