дэполікандэнсацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэполікандэнсацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэполікандэнса́цыя мн. дэполікандэнса́цыі
Родны каго? чаго?	дэполікандэнса́цыі мн. дэполікандэнса́цый, дэполікандэнса́цыяў
Давальны каму? чаму?	дэполікандэнса́цыі мн. дэполікандэнса́цыям
Вінавальны каго? што?	дэполікандэнса́цыю мн. дэполікандэнса́цыі
Творны кім? чым?	дэполікандэнса́цыяй, дэполікандэнса́цыяю мн. дэполікандэнса́цыямі
Месны у кім? у чым?	дэполікандэнса́цыі мн. дэполікандэнса́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Трэба жыць так, каб свет з табой быў лепшы, чым без цябе.

depolikandensacyja — беларуская лацінка

Слова дэполікандэнсацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: