цыраваны-перацыраваны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова цыраваны-перацыраваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. цырава́ны-перацырава́ная м. цырава́ны-перацырава́ны н. цырава́ны-перацырава́нае мн. цырава́ны-перацырава́ныя
Родны каго? чаго?	ж. цырава́ны-перацырава́най, цырава́ны-перацырава́нае м. цырава́ны-перацырава́нага н. цырава́ны-перацырава́нага мн. цырава́ны-перацырава́ных
Давальны каму? чаму?	ж. цырава́ны-перацырава́най м. цырава́ны-перацырава́наму н. цырава́ны-перацырава́наму мн. цырава́ны-перацырава́ным
Вінавальны каго? што?	ж. цырава́ны-перацырава́ную м. цырава́ны-перацырава́ны (неадуш.), цырава́ны-перацырава́нага (адуш.) н. цырава́ны-перацырава́нае мн. цырава́ны-перацырава́ныя (неадуш.), цырава́ны-перацырава́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. цырава́ны-перацырава́най, цырава́ны-перацырава́наю м. цырава́ны-перацырава́ным н. цырава́ны-перацырава́ным мн. цырава́ны-перацырава́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. цырава́ны-перацырава́най м. цырава́ны-перацырава́ным н. цырава́ны-перацырава́ным мн. цырава́ны-перацырава́ных
Кароткая форма	—

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.

cyravany-pieracyravany — беларуская лацінка

Слова цыраваны-перацыраваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: