Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 каля, прыназоўнік з Родны склон.
  Спалучэнне з прыназоўнікам «каля» выражае:
   Прасторавыя адносіны
  1. Ужываецца пры абазначэнні асобы, прадмета, месца, паблізу або вакол якіх адбываецца што-н., размяшчаецца хто-, што-н. Бярозы стаялі каля дарогі. Начлежнікі паселі каля агню. ▪ Каля пасады лесніковай Цягнуўся гожаю падковай Стары, высокі лес цяністы. ← Якуб Колас.
   Аб'ектныя адносіны
  2. размоўнае слова Ужываецца пры абазначэнні аб'екта, у дачыненні да якога адбываецца дзеянне, на які накіравана дзеянне. Усе сеюць і любяць бульбу, хаця працы каля яе не абабрацца. ← Якуб Ермаловіч.
   Колькасныя адносіны
  3. Ужываецца пры абазначэнні прыблізнай велічыні, меры чаго-н. Дубу каля ста гадоў. ▪ Вёска невялікая — сяліб каля дваццаці. ← Змітрок Бядуля. // Ужываецца пры ўказанні на пэўную пару, да якой падышоў ці падыходзіць час. Было каля поўначы. ▪ Каля поўдня выглянула сонца. ← Янка Брыль.

 ля¹, прыназоўнік з Родны склон.
  Тое, што і каля (у 1, 2 знач.). Ля гасцінца, ля дарогі Курганок віднее. ← Янка Купала. Ля [жанчыны] завіхалася заклапочаная дзяўчына. ← Міхась Лынькоў.
 ля², нескланяльнае слова, ніякі род
  Шосты гук музычнай гамы, а таксама нота, якая абазначае гэты гук.
   [Іт. la.]