Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 наперад, прыслоўе і прыназоўнік
  1. прыслоўе У напрамку перад сабой; у напрамку руху; процілеглае назад. Зрабіць крок наперад. Працягнуць руку наперад. Падацца наперад. ▪ Дзяўчына стаяла нерухомая і глядзела наперад. ← Янка Маўр. // Уперад іншых. Зіна налегла на палкі, вырвалася [на лыжах] наперад. ← Уладзімір Шыцік. Зелянюк прайшоў наперад і сеў ля стала на лаўку, а Таццяна асталася стаяць ля парога. ← Міхась Зарэцкі. // у знач. выклічнік Ужываецца як каманда рухацца ў напрамку перад сабой. «Наперад!» — .. падаў каманду Ягораў, і сам першы ступіў на лёд. ← Усевалад Краўчанка.
  2. прыслоўе Далей, няспынна развіваючыся. Навучанне хоць марудна, але пасоўваецца наперад. ← Якуб Колас. Жыццё ішло няспыннаю хадою наперад і наперад. ← Уладзімір Дубоўка. // пераноснае значэнне У будучыню. Да светлай мэты ўрачыста, Дзе камунізма ззяе дзень, Ідуць з'яднана камуністы, Наперад Ленін іх вядзе. ← Мікола Хведаровіч. Новы дзень нас наперад заве, — не шкадуй сваіх сіл для айчыны! ← Уладзімір Дубоўка.
  3. прыслоўе размоўнае слова Спачатку, раней за што-н. іншае. Трэба сказаць наперад, што цвік гэты выцягнуў Наўмыснік. ← Кузьма Чорны. // Загадзя, раней таго, што можа адбыцца, здарыцца. Ніколі не трэба наперад нічым хваліцца. ← Кузьма Чорны. Насустрач пайшлі яны адзін аднаму, не аглядаючыся назад і нічога не задумваючы наперад. ← Алена Васілевіч.
  4. прыслоўе Раней вызначанага тэрміну, у лік будучага; авансам. Узяць плату наперад.
  5. прыназоўнік з Давальны склон. Спалучэнне з прыназ. «наперад» выражае прасторавыя адносіны: ужываецца пры назве асобы ці прадмета, на лінію руху якіх ці ў напрамку перад якімі хто-, што-н. выходзіць, выбягае і пад. Другі жаўнер мерыцца ў яго з вінтоўкі, але Данілава маці забягае жаўнеру наперад, засланяючы Данілу. ← Кандрат Крапіва.
  •••
  Забегчы наперад гл. забегчы.
  Заглянуць наперад гл. заглянуць.
  Крок наперад гл. крок.