Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 такі¹, -ога, мужчынскі род; такая, -ой, жаночы род; такое, -ога, ніякі род; мн. такія, -іх; займеннік
  1. указальны. Указвае на якасць, уласцівасць асобы, прадмета, азначаючы: менавіта гэты, падобны да гэтага або да таго, пра які гаварылася раней ці гаворыцца далей. Хіба ж не міл і час такі На схіле лецейка, пад восень, Калі па верасах між сосен Пачнуць расці баравікі? ← Якуб Колас. // Дакладна такі, такі, як быў. Мінула столькі часу, а ён такі, як быў. // Падобны да іншага. Кладуцца снапы ў снапы, — Такога жніва не было! ← Янка Купала.
  2. указальны. Выкарыстоўваецца як слова, якое ўводзіць наступны тэкст, у значэнні: іменна той, які адпавядае таму, што будзе сказана далей. [Старшыня:] — Нам рукі трэба, разрываешся тут, а ён [Андрэй], такі мужчына: мядзведзі, качкі... Страляе па лесе... ← Іван Пташнікаў. Ранейшае жыццё было такое: ураднік забярэ, суддзя абдзярэ, гандляр абкрадзе. ← Ф. Янкоўскі.
  3. азначальны. Пры назоўніках і прыметніках, якія абазначаюць уласцівасць, стан і пад., указвае на большую, вялікую ступень, стан і пад. Наіўна дзівяцца дома, Чаго я [студэнт] такі худы. ← Мікола Маляўка. Распісалі сваякі Яся, хто як можа: — А разумненькі такі! — А такі прыгожы! ← Генадзь Кляўко. [Жанчына:] — Як жа, мой сынок, не заплакаць, калі тут [у вершы] кожнае слова такое пякучае. ← газета «Літаратура і мастацтва». // Пры азначальным слове служыць для выдзялення, падкрэслівання якой-н. якасці, уласцівасці. А трэці [паравоз] — якая-небудзь кукушка — не гудзіць, а проста пасвіствае галаском такім тонкім, пранізлівым. ← Міхась Лынькоў.
  4. азначальны. размоўнае слова Выкарыстоўваецца звычайна ў клічных сказах для ўказання на незвычайнасць, дзівоснасць (пры хвальбе або ганьбаванні каго-н.). І песням першы раз сягоння Такая шыр, такі прастор! ← Максім Танк. Яна [Наста] — настаўніцай. Ён [Андрэй] — старшынёй. І ўсе зайздросцілі — такая пара! ← Змітрок Астапенка.
  5. азначальны. размоўнае слова У спалучэнні з займеннікамі «хто», «што», «які» выкарыстоўваецца для падкрэслівання і выдзялення іх, падаючы значэнне іменна. [Вера:] А што такое з Тамарай? ← Кандрат Крапіва. — Што там такое? — стрымана запытаў бацька. ← Аляксей Кулакоўскі.
  6. у знач. назоўнік такое, -ога, ніякі род Нешта, што звяртае ўвагу: смешнае, незвычайнае, страшнае і пад. — Як вы [цётка Хрысця] маглі падумаць такое? — прашаптала, задыхаючыся, Тацяна. ← Іван Шамякін.
  •••
  Да такой ступені гл. ступень.
  Ёсць такая справа! гл. справа.
  Такая справа гл. справа.
  Такі ж, як — зусім падобны на каго-, што-н.
  Такім макарам гл. макарам.
  Такім парадкам гл. парадак.
  Такім чынам гл. чын.
  Такой бяды гл. бяда.
  У такім выпадку — тое, што і ў такім разе.
  У такім разе гл. раз.
  Што тут такога? — выкарыстоўваецца пры няясным пытанні ў значэнні: што асаблівага (добрага ці дрэннага) у тым, што зроблена кім-н.
 такі і -такі², часціца.
  размоўнае слова
  1. Выкарыстоўваецца пры знамянальных словах (часцей пры прыслоўі), падкрэсліваючы іх значэнне. Кошык быў амаль поўны, а грыбы яшчэ трапляліся. Іх такі многа пад мохам. ← Іван Навуменка. [Тацяна:] — А от абцасы ладна такі пазбіваліся, трэба будзе неяк падрамантаваць. ← Яўген Васілёнак.
  2. Пры дзеяслове выступае ў значэнні: тым не менш, усё ж, усё-такі. І такі прыкмеціў: Не дзяўчына — ружа. ← Ніл Гілевіч. Даказалі-такі цуду: Конь, мужык на свеце — сіла! ← Янка Купала.
  3. Уваходзіць у склад некаторых слоў: даволі-такі, зноў-такі, так-такі і пад. Сонца яшчэ не ўзышло, і было даволі-такі халаднавата, аж рукі стылі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Валодзька .. таўчэ каленам у надзьмуты жывот [каня] і лаецца, зноў-такі смеючыся. ← Янка Брыль.