Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хоць, злучнік і часціца.
  1. злучнік уступальны. Падпарадкоўвае даданыя ўступальныя сказы, выступаючы ў значэнні «нягледзячы на тое, што». Скуратовіч дачытаў ліст да канца, хоць слухала ўжо толькі палавіна тых людзей, што стаялі тут спачатку. ← Кузьма Чорны. Хоць лютуе люта люты — Неба ясніцца вакол. ← Яўгенія Янішчыц. / Пры наяўнасці супраціўных злучнікаў «а», «але», «ды», «аднак», «затое», «усё ж», «тым не менш (меней)» у галоўным сказе. Хоць быў ужо канец красавіка, а нешта вясна марудзіла. ← Павел Кавалёў. Хоць войт і меў прыяцеляў у асобах Бруя і Біркі і начальніцкае падтрыманне з боку пана Крулеўскага, тым не меней ён часамі адчуваў сваю адзіноту і адарванасць ад грамады. ← Якуб Колас. // Далучае ўступальныя звароты. [Уладзік] зняў з ног добрыя яшчэ, хоць з латкамі на насках, боты і на вачах у мамы і Волькі паадбіваў матыкай абцасы, падэшвы і шпурнуў іх пад мяжу. ← Алесь Пальчэўскі. // Ужываецца ў простых сказах з аднароднымі членамі перад словам або групай слоў з уступальным значэннем. Конік яго [Янкаў] хоць і невялікі, але рухавы і на яду непераборлівы. ← Кандрат Крапіва. Хоць рэдка, ды метка. ← Прыказка.
  2. злучнік уступальны (звычайна ў спалучэнні з загадны лад ладам або інфінітыў). Ужываецца ў пачатку даданых сказаў, у якіх выказваецца дапушчэнне, вызначаецца крайняя мяжа, ступень праяўлення чаго-н., магчымасць якога-н. выніку. Усім такіх высокіх заробкаў не дадуць, хоць са скуры вылазь. ← Валянцін Мыслівец. Каля аднапавярховага каменнага будынка ямской станцыі стаяла запыленая — хоць ты пальцам на ёй пішы — паштовая карэта, і людзі стаялі на прыступках, а фурман з паштальёнам прывязвалі ўжо вяроўкамі.. сакваяжы. ← Уладзімір Караткевіч. [Скуратовіч:] — Бацька.. [пастушка] рад — хоць крыху малы зарабіць. ← Кузьма Чорны. // Далучае самастойныя сказы пры ўступальным супастаўленні. [Пятро:] — Мяне паклалі ў вялікім светлым пакоі. Хоць гэта спачатку так здалося, пасля зямлянкі. ← Іван Шамякін.
  3. злучнік уступальны. Ужываецца пры супастаўленні сказаў або членаў сказа з узаемным выключэннем. Хоць з ім, хоць без яго. Хоць так, хоць гэтак — ім усё роўна.
  4. злучнік супраціўны. Указвае на абмежаванасць таго, аб чым гаворыцца; па свайму значэнню набліжаецца да злучнікаў «аднак», «але», «між тым». Ведае, хоць не прызнаецца. ▪ — У Чаромушкі, — сказаў Андрэй шафёру. — Хоць не, спачатку паедзем на Беларускі вакзал. ← Яўген Васілёнак.
  5. часціца ўзмацняльна-вылучальная. Ужываецца ў значэнні: самае меншае, ва ўсякім выпадку. Я хачу хоць прыблізна знайсці тую мясціну і стараюся ва ўяўленні аднавіць вуліцу. ← Янка Скрыган.
  6. часціца ўзмацняльна-абмежавальная (звычайна ў спалучэнні з часціцай «бы»). Ужываецца ў значэнні: нічога больш, акрамя гэтага, усяго толькі. Хоць бы глянуць адзін момант На яго [сына], здаецца! Горка беднай, цяжка матцы, Сэрца яе рвецца. ← Якуб Колас. Хоць бы ветрык дыхнуў, а то наўкола, як у гаршку, горача і ціха. ← Мікола Гроднеў.
  7. часціца ўзмацняльная. Ужываецца ў значэнні: нават, няхай нават. А разведчыкі ўсё пыталіся [у Сцяпана]: «Ну, калі ты прыдзеш са сваім войскам? Многія ўжо гатовы хоць зараз ісці на паноў...» ← Піліп Пестрак. [Стары:] — Я дажыву сваё і там, хоць у чужых людзей. ← Аляксей Кулакоўскі.
  8. часціца вылучальная. Ужываецца ў значэнні: напрыклад. — А як жа цябе хоць зваць? — пытаецца Янка. ← Алесь Якімовіч.
  9. часціца ўзмацняльная (у спалучэнні з неазначальнымі займеннік і прыслоўе). Ужываецца ў азначальным значэнні: любы, усякі, у любое месца, у любы час. Я цябе хоць дзе знайду.
  •••
  Мокры, хоць выкруці гл. мокры.
  Хоць адбаўляй гл. адбаўляць.
  Хоць бы і так гл. так.
  Хоць бы (сабе) — тое, што і хоць (у 8 знач.). [Вера:] Ідзіце лепш пачытайце, што тут пра вас пішуць. Ды вось, хоць бы гэты абзац прачытайце. ← Кандрат Крапіва. [Антось:] — Возьмем хоць сабе і майго [сына] — зусім ад рук адбіўся. ← Міхась Машара.
  Хоць бы што гл. што¹.
  Хоць вады напіся гл. напіцца.
  Хоць ваўкоў ганяй гл. ганяць.
  (Цёмна) хоць вока выкалі гл. выкапаць.
  Хоць воўк траву еш гл. воўк.
  Хоць воўкам вый (завый) гл. выць.
  Хоць гаць гаці каго-чаго гл. гаціць.
  Хоць гвалт (каравул) крычы гл. крычаць.
  Хоць граблямі (лапатай) заграбай гл. заграбаць.
  Хоць забі гл. забіць.
  Хоць заваліся гл. заваліцца.
  Хоць закачайся гл. закачацца².
  Хоць заліся гл. заліцца¹.
  Хоць залюбуйся гл. залюбавацца.
  Хоць зарэж(це) гл. зарэзаць.
  Хоць з ветрам пусці гл. пусціць.
  Хоць іголкі збірай гл. збіраць.
  Хоць касой касі гл. касіць¹.
  Хоць кол на галаве чашы гл. часаць².
  Хоць кроў з носа гл. кроў.
  Хоць круць-верць, хоць верць-круць гл. круць-верць.
  Хоць куды гл. куды.
  Хоць мак сёй гл. сеяць.
  Хоць памры гл. памерці.
  Хоць пуп развяжа гл. развязаць.
  Хоць разарвіся гл. разарвецца.
  Хоць расперажыся гл. расперазацца.
  Хоць рукамі бяры гл. браць.
  Хоць рэпу сёй гл. сеяць.
  Хоць тапор вешай гл. вешаць.
  Хоць (ты) вушы затыкай гл. затыкаць¹.
  Хоць (ты) да раны (у вуха) кладзі гл. класці.
  Хоць (ты) кінь гл. кінуць.
  Хоць (ты) махалам махай гл. махаць.
  Хоць (ты) нос затыкай гл. затыкаць¹.
  Хоць (ты) у вочы плюнь гл. плюнуць.
  Хоць у вір галавою гл. вір.
  Хоць у дамавіну (труну) кладзі гл. класці.
  Хоць у жмуркі гуляй гл. гуляць.
  Хоць у лоб страляй гл. страляць.
  Хоць у пятлю лезь гл. лезці.
  Хоць шаром пакаці гл. пакаціць.