дэфектоўшчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэфектоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэфекто́ўшчык мн. дэфекто́ўшчыкі
Родны каго? чаго?	дэфекто́ўшчыка мн. дэфекто́ўшчыкаў
Давальны каму? чаму?	дэфекто́ўшчыку мн. дэфекто́ўшчыкам
Вінавальны каго? што?	дэфекто́ўшчыка мн. дэфекто́ўшчыкаў
Творны кім? чым?	дэфекто́ўшчыкам мн. дэфекто́ўшчыкамі
Месны у кім? у чым?	дэфекто́ўшчыку мн. дэфекто́ўшчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

defiektoŭščyk — беларуская лацінка

Слова дэфектоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: